Kompensata rachunkowość biuro rachunkowe Łódź

Kompensata w rachunkowości to sposób zniesienia wzajemnych rozrachunków pomiędzy podmiotami lub zniesienia różnic księgowych w księgach jednostki, w następujących formach:

1. Zgodnie z Kodeksem Cywilnym w rozrachunkach, gdy dwie osoby są jednocześnie względem siebie dłużnikami i wierzycielami, możliwe jest potrącenie własnej wierzytelności z wierzytelności drugiej strony, jeżeli przedmiotem obu wierzytelności są:

• pieniądze lub rzeczy tej samej jakości oznaczone tylko co do gatunku,
• obie wierzytelności są wymagalne i mogą być dochodzone przed sądem lub przed innym organem państwowym.

Nie mogą być kompensowane:

• wierzytelności nieulegające zajęciu;
• wierzytelności o dostarczenie środków utrzymania;
• wierzytelności wynikające z czynów niedozwolonych;
• wierzytelności, co do których potrącenie jest wyłączone przez przepisy szczególne.

Kompensatę inicjuje oświadczenie złożone drugiej stronie. W wyniku kompensaty obie wierzytelności umarzają się nawzajem do wysokości wierzytelności niższej.

Kompensaty zwykle dotyczą rozrachunków handlowych, mogą to być także potrącenia publicznoprawne. Kompensaty mogą być:

• dwustronne (wzajemne),
• wielostronne, gdy są umową wielu podmiotów, a w jej ramach dochodzi do umownych relacji dwustronnych.

2. Podczas inwentaryzacji, gdy niedobory i nadwyżki inwentaryzacyjne:

• zostały stwierdzone w toku tego samego spisu z natury,
• powstały w wyniku niezawinionej pomyłki,
• dotyczą jednej osoby materialnie odpowiedzialnej,
• dotyczą tych samych lub podobnych składników majątkowych,

Można je skompensować o mniejszą ilość ze stwierdzonych różnic (nadwyżki lub niedoboru) oraz niższą z cen kompensowanych składników majątkowych.

Komitet Międzynarodowych Standardów Rachunkowości biuro rachunkowe Łódź

Komitet Międzynarodowych Standardów Rachunkowości (KMSR, ang. IASC – International Accounting Standards Committee) – założony w 1973 r. przez 16 organizacji zawodowych z dziedziny rachunkowości z 9 krajów (Australia, Kanada, Francja, Niemcy, Japonia, Meksyk, Holandia, Wielka Brytania, Stany Zjednoczone).

1 kwietnia 2001 roku KMSR został zastąpiony przez Radę Międzynarodowych Standardów Rachunkowości (RMSR, ang. IASB – International Accounting Standards Board). Publikowane odtąd standardy określa się jako Międzynarodowe Standardy Sprawozdawczości Finansowej (w skrócie MSSF).

RMSR skupia obecnie 122 organizacje zawodowe z 91 państw, w tym także z Polski (Stowarzyszenie Księgowych w Polsce).

Główny cel organizacji to ujednolicenie zasad rachunkowości stosowanych przez przedsiębiorstwa i inne organizacje w sprawozdawczości rachunkowej na świecie. Jest on realizowany przez:

• formułowanie i publikację Międzynarodowych Standardów Rachunkowości (a obecnie MSSF), które powinny być przestrzegane przy sporządzaniu i prezentacji sprawozdań finansowych;
• promocję stosowania MSR i MSSF, w celu uzyskania powszechnej akceptacji zawartych w nich zasad
• prace nad doskonaleniem i harmonizacją standardów rachunkowości, procedur i regulacji związanych z przygotowywaniem i publikowaniem sprawozdań finansowych.

Od momentu powstania Komitet i Rada wydały 41 Międzynarodowych Standardów Rachunkowości oraz 8 Międzynarodowych Standardów Sprawozdawczości Finansowej – ujednoliconych zasad rachunkowości, sprawozdawczości oraz rewizji finansowej. Aktualnie obowiązują:

• MSSF 1 – Zastosowanie MSSF jako podstawy rachunkowości po raz pierwszy
• MSSF 2 – Płatności dokonywane w oparciu o akcje
• MSSF 3 – Połączenie jednostek gospodarczych
• MSSF 4 – Umowy ubezpieczeniowe
• MSSF 5 – Aktywa trwałe przeznaczone do zbycia i zaniechanie działalności
• MSSF 6 – Poszukiwanie i szacowanie złóż surowców mineralnych
• MSSF 7 – Ujawnianie instrumentów finansowych
• MSSF 8 – Segmenty operacyjne
• MSSF 9 – Instrumenty finansowe
• MSR 1 – Prezentacja sprawozdań finansowych,
• MSR 2 – Zapasy,
• MSR 3 – (zastąpiony przez MSR 27 oraz MSR 28),
• MSR 4 – Amortyzacja,
• MSR 5 – (zastąpiony przez MSR 1),
• MSR 6 – (zastąpiony przez MSR 15),
• MSR 7 – Sprawozdanie z przepływu środków pieniężnych,
• MSR 8 – Zasady (polityka) rachunkowości, zmiany wartości szacunkowych i korygowanie błędów,
• MSR 9 – (zastąpiony przez MSR 38),
• MSR 10 – Zdarzenia warunkowe oraz zdarzenia następujące po dniu bilansowym,
• MSR 11 – Umowy o budowę,
• MSR 12 – Podatek dochodowy,
• MSR 13 – (zastąpiony przez MSR 1),
• MSR 14 – Sprawozdawczość dotycząca segmentów działalności,
• MSR 15 – (nie jest obowiązkowy),
• MSR 16 – Rzeczowy majątek trwały,
• MSR 17 – Leasing,
• MSR 18 – Przychody,
• MSR 19 – Świadczenia pracownicze,
• MSR 20 – Dotacje państwowe oraz ujawnianie informacji na temat pomocy państwa,
• MSR 21 – Skutki zmian kursów wymiany walut obcych,
• MSR 22 – (zastąpiony przez MSSF 3),
• MSR 23 – Koszty finansowania zewnętrznego,
• MSR 24 – Informacje ujawnione na temat podmiotów powiązanych,
• MSR 25 – (zastąpiony przez MSR 39 i MSR 40),
• MSR 26 – Rachunkowość i sprawozdawczość programów świadczeń emerytalnych,
• MSR 27 – Skonsolidowane sprawozdania finansowe i inwestycje w jednostkach zależnych,
• MSR 28 – Inwestycje w jednostkach stowarzyszonych,
• MSR 29 – Sprawozdawczość finansowa w warunkach hiperinflacji,
• MSR 30 – (zmodyfikowany przez MSR 39, a następnie zastąpiony przez MSSF 7),
• MSR 31 – Sprawozdawczość finansowa dotycząca udziałów we wspólnych przedsięwzięciach,
• MSR 32 – Instrumenty finansowe: ujawnianie i prezentacja,
• MSR 33 – Zysk przypadający na jedną akcję,
• MSR 34 – Śródroczna sprawozdawczość finansowa,
• MSR 35 – (zastąpiony przez MSSF 5),
• MSR 36 – Utrata wartości aktywów,
• MSR 37 – Rezerwy, zobowiązania warunkowe i aktywa warunkowe,
• MSR 38 – Wartości niematerialne,
• MSR 39 – Instrumenty finansowe – ujawnianie i wycena,
• MSR 40 – Nieruchomości inwestycyjne,
• MSR 41 – Rolnictwo.

Komisja Nadzoru Audytowego biuro rachunkowe Łódź

Komisja Nadzoru Audytowego – kadencyjny organ administracji publicznej, niezależny w swoim działaniu, kolegialny, finansowany z budżetu państwa, działający na mocy ustawy z dnia 7 maja 2009 r. o biegłych rewidentach i ich samorządzie, podmiotach uprawnionych do badania sprawozdań finansowych oraz o nadzorze publicznym (Dz. U. Nr 77, poz. 649 i Dz. U. z 2010 r. Nr 182, poz. 1228).

Kadencja Komisji Nadzoru Audytowego trwa 4 lata. Komisja działa na posiedzeniach, które mają odbywać się co najmniej raz w miesiącu i być zwoływane i prowadzone przez Przewodniczącego KNA, a także w trybie obiegowym, z tym że podejmowanie uchwał następuje na posiedzeniach.

Komisja Nadzoru Audytowego sprawuje nadzór publiczny nad:

1. wykonywaniem zawodu biegłego rewidenta;
2. działalnością podmiotów uprawnionych do badania sprawozdań finansowych;
3. działalnością Krajowej Izby Biegłych Rewidentów.

Klasyfikacja Rodzajowa Środków Trwałych biuro rachunkowe Łódź

Klasyfikacja Rodzajowa Środków Trwałych (KRŚT) - usystematyzowany wykaz obiektów majątku trwałego, tj. środków pracy i przedmiotów długotrwałego użytkowania zaliczonych do środków trwałych według funkcji, jaką te obiekty spełniają w procesie wytwarzania dóbr i usług materialnych lub w toku nieprodukcyjnego użytkowania.

KRŚT została wprowadzona do stosowania na mocy Zarządzenia Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 17 grudnia 1991 r. - stanowiła załącznik do tego zarządzenia wydany odrębnie w serii wydawniczej GUS "Zeszyty Metodyczne", Warszawa 1991.

KRŚT przeznaczona była do stosowania przez wszystkie podmioty gospodarki narodowej prowadzące ewidencję księgową środków trwałych. Klasyfikacja stosowana była w sprawozdawczości statystycznej i w ewidencji księgowej środków trwałych.

W związku ze zmianą definicji środka trwałego została opracowana Klasyfikacja Środków Trwałych (KŚT) uwzględniająca powiązania z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług (PKWiU) oraz Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych (PKOB) i wprowadzona do stosowania rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. (Dz. U. Nr 112, poz. 1317).

Od dnia 1 stycznia 2011 r. obowiązuje Klasyfikacja Środków Trwałych (KŚT) według Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2010 r. (Dz.U. Nr 242, poz. 1622).

Certyfikowane biuro rachunkowe Łódź

Świadczy kompleksową obsługę księgowo – podatkową oraz obsługę kadr i płac dla podmiotów o różnym profilu działalności  i formie prawnej. Naszymi klientami są zarówno spółki prawa handlowego jak i małe jednoosobowe firmy prowadzące książki przychodów i rozchodów bądź opodatkowane w sposób zryczałtowany,

Nasze biuro wpisane jest do Ewidencji Działalności Gospodarczej prowadzonej przez Burmistrza miasta Konstantynowa Łódzkiego. Posiadamy certyfikat księgowy uprawniający do usługowego prowadzenia ksiąg wydany przez Ministerstwo Finansów. Jesteśmy ubezpieczeni od odpowiedzialności cywilnej w zakresie prowadzenia ksiąg rachunkowych.

Zdajemy sobie sprawę, że nasz sukces jest w 100 % zależny od sukcesu naszych Klientów. Nasza praca nie ogranicza się tylko do skrupulatnego księgowania operacji gospodarczych i terminowego wypełniania deklaracji podatkowych. Każdą Firmę traktujemy indywidualnie.

Pomagamy przy rozpoczęciu działalności. Służymy Państwu doświadczeniem i wiedzą. Ciągle podnosimy swoje kwalifikacje, aby zapewnić Państwu jak najwyższy poziom oferowanych usług. Księgowość i finanse to nasza pasja.

Kierownik jednostki biuro rachunkowe Łódź

Kierownik jednostki – zgodnie z ustawą o rachunkowości z dnia 29 września 1994 r. (art.3, ust.1 pkt.6) – członek zarządu lub innego organu zarządzającego, a jeżeli organ jest wieloosobowy – członkowie tego organu, powołani do pełnienia tej funkcji zgodnie z postanowieniami umowy spółki, statutu lub innymi obowiązującymi jednostkę przepisami prawa. Wyłączeniu podlegają pełnomocnicy ustanowieni przez jednostkę.

W przypadku spółki jawnej i cywilnej za kierownika jednostki uważa się wspólników prowadzących sprawy spółki; w przypadku spółki partnerskiej – wspólników prowadzących sprawy spółki albo zarząd; a w odniesieniu do spółki komandytowej i spółki komandytowo-akcyjnej – komplementariuszy prowadzących sprawy spółki. W przypadku osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą za kierownika jednostki uważa się tę osobę. Przepis ten stosuje się odpowiednio do osób wykonujących wolne zawody.

Za kierownika jednostki uważa się również likwidatora, a także syndyka lub zarządcę ustanowionego w postępowaniu restrukturyzacyjnym.

Kasa rachunkowość biuro rachunkowe Łódź

Kasa - w rachunkowości jednostek gospodarczych konto lub grupa kont księgowych ewidencjonujących stan gotówkowych środków finansowych krajowych i zagranicznych, wykazywanych w bilansie jednostki w pozycji Inwestycje krótkoterminowe.

Kapitał zapasowy biuro rachunkowe Łódź

Kapitał zapasowy – składnik kapitału własnego podmiotu przeznaczony na pokrycie ewentualnych strat finansowych. Kapitał zapasowy jest rezerwą finansową, która wspomaga i stabilizuje działalność przedsiębiorstwa. Kapitał zapasowy nie jest obowiązkowy dla spółek osobowych, umowy spółki oraz osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą.

W spółce akcyjnej powinno się przeznaczać na kapitał zapasowy co najmniej 8% zysku za dany rok obrotowy, dopóki kapitał ten nie osiągnie co najmniej jednej trzeciej kapitału zakładowego. Do kapitału zapasowego należy przelewać wszelkie nadwyżki osiągnięte przy emisji akcji powyżej ich wartości nominalnej, a pozostałe – po pokryciu kosztów emisji akcji. Koszty emisji akcji bezpośrednio przy powstaniu spółki akcyjnej pokrywane są z rezerw znajdujących się w kapitale zapasowym. Do kapitału zapasowego również wpływają dopłaty, które uiszczają akcjonariusze w zamian za przyznanie szczególnych uprawnień ich dotychczasowym akcjom, o ile te dopłaty nie będą użyte na wyrównanie nadzwyczajnych odpisów albo strat.

O użyciu kapitału zapasowego rozstrzyga walne zgromadzenie akcjonariuszy. Jednakże część kapitału zapasowego (w wysokości jednej trzeciej kapitału zakładowego) można użyć jedynie na pokrycie wszelkich strat, które zostały wykazane w sprawozdaniu finansowym. Jeżeli bilans sporządzony przez zarząd wykaże stratę przewyższającą sumę kapitału zapasowego oraz jedną trzecią kapitału zakładowego, zarząd jest zobowiązany niezwłocznie zwołać walne zgromadzenie, którego celem jest podjęcie uchwały dotyczącej dalszego istnienia spółki.

Zmiany w kapitale zapasowym pociąga za sobą decyzja o umorzeniu akcji własnych. Dodatnią różnicę między wartością nominalną akcji a ich ceną nabycia należy odnieść na kapitał zapasowy. Powoduje to zwiększenia kapitału zapasowego spółki. Natomiast gdy różnica jest ujemna, trzeba ją ująć jako zmniejszenie kapitału zapasowego. Pozostałą stratę (jeżeli ta przewyższa kapitał zapasowy) przewyższającą kapitał zapasowy należy wykazać jako stratę z lat ubiegłych i opisać ten fakt w informacji dodatkowej do sprawozdania finansowego za rok, w którym nastąpiło obniżenia kapitału zakładowego. Podobnie należy robić w razie zbycia akcji własnych z zyskiem lub stratą.

W spółce z o.o. utworzenie kapitału zapasowego powinna przewidywać umowa spółki albo uchwały zgromadzenia wspólników. Do kapitału zapasowego spółki z o.o. mogą zaliczać się następujące pozycje: nadwyżka obejmowanych udziałów powyżej ich wartości nominalnej, zysk netto na mocy uchwały wspólników o podziale zysku, dodatkowe świadczenia na rzecz spółki dotyczące udziałów o szczególnych uprawnieniach, dodatnie różnice między wynagrodzeniem za umorzone udziały a ich wartością nominalną, gdy umorzenie nastąpiło drogą obniżenia kapitału zakładowego, nadwyżki z  aktualizacji wyceny rozchodowanych środków trwałych.

Zmiany kapitału zapasowego na początek okresu rozliczeniowego:

1. Zwiększenie (z tytułu):
   • emisji akcji powyżej wartości nominalnej,
   • podziału zysku (ustawowo),
   • podziału zysku (ponad wymaganą ustawowo minimalną wartość),
2. Zmniejszenie (z tytułu):
   • pokrycia straty,
   • zwiększenia kapitału zakładowego,
   • koszty emisji akcji podczas powstania spółki,
   • koszty organizacyjne związane z połączeniem lub przejęciem spółki.

Kapitał zakładowy spółki akcyjnej biuro rachunkowe Łódź

Kapitał zakładowy spółki akcyjnej – kapitał zakładowy w spółce akcyjnej, w obowiązującym do 2000 roku kodeksie handlowym nazywany kapitałem akcyjnym. Termin ten odnoszony jest również do kapitału zakładowego spółek komandytowo-akcyjnych. Stanowi podstawę majątkową działalności spółki i odpowiedzialności wobec wierzycieli. W statucie spółki wymienia się go jako kwotę pieniężną wpłacaną przez jej akcjonariuszy. Musi być pokryty poprzez wniesienie wkładów w postaci gotówkowej, wkładami niepieniężnymi albo w jeden i drugi sposób łącznie. Kapitał zakładowy dzieli się na akcje o równej wartości nominalnej. Wysokość kapitału zakładowego musi być kwotowo wskazana w statucie spółki.

W obowiązującym stanie prawnym kapitał zakładowy spółki akcyjnej musi wynosić minimum 100 tysięcy złotych. Przepisy szczególne mogą ten wymóg zaostrzać. Przykładowo spółka akcyjna prowadząca giełdę zobowiązana jest posiadać kapitał zakładowy na poziomie minimum 40 mln złotych).

Kapitał zakładowy jest niepodzielny. Spółka musi utrzymywać go w całości i nie może rozdzielać pomiędzy akcjonariuszy.

Kapitał akcyjny nie powinien być wykorzystywany na zaspokojenie roszczeń ubezpieczeniowych.

Każdorazowa zmiana kapitału zakładowego wymaga skomplikowanej procedury. Ma to służyć realizacji zasady stałości kapitału zakładowego.

Kapitał zakładowy spółki akcyjnej może być podwyższony lub obniżony.

Podwyższenie kapitału zakładowego może zostać – według kodeksu spółek handlowych przeprowadzone na cztery sposoby:

• Podwyższenie ze środków własnych spółki – uchwałę w tej sprawie podejmuje walne zgromadzenie, przeznaczając na ten cel wolne środki zgromadzone na funduszach zapasowym i rezerwowych spółki. Nowe akcje przysługują akcjonariuszom wyłącznie proporcjonalnie do ich dotychczasowej partycypacji w kapitale zakładowym.
• Podwyższenie zwykłe – następuje w drodze zmiany statutu poprzez emisję nowych lub podwyższenie wartości nominalnej dotychczasowych akcji. Zmiana statutu wymaga większości 3/4 głosujących na walnym zgromadzeniu. Po uchwale następuje subskrypcja akcji.
• Podwyższenie docelowe – dokonywane jest przez zarząd spółki na mocy upoważnienia wyrażonego w statucie. Upoważnienie to może zezwalać na podwyższenie kapitału zakładowego w okresie nie dłuższym niż 3 lata. Podwyższenie to może być kilkukrotne, jednakże nie może przekroczyć 3/4 wartości kapitału z chwili powstania upoważnienia. Upoważnienie może też być przewidziane w uchwale walnego zgromadzenia zmieniającej statut większością 3/4 głosów w obecności akcjonariuszy reprezentujących co najmniej połowę kapitału zakładowego. W przypadku braku kworum druga uchwała wymaga reprezentacji 1/3 kapitału.
• Podwyższenie warunkowe – dokonuje go walne zgromadzenie z zastrzeżeniem, że osoby, które uzyskały prawo objęcia akcji, wykonają je zgodnie z warunkami przewidzianymi w uchwale. Wysokość kapitału podwyższonego nie może przekraczać dwukrotności kapitału z chwili podjęcia uchwały o podwyższeniu.

Każde podwyższenie kapitału zakładowego wymaga zgłoszenia tego do KRS.

Obniżenie kapitału zakładowego wymaga zmiany statutu powziętą przez walne zgromadzenie, większością co najmniej 3/4 głosów. Kapitał można obniżyć w drodze zmniejszenia wartości nominalnej akcji, połączenia akcji lub umorzenia akcji. Granicą do której można obniżyć kapitał jest kwota 100 tys. zł.